Pierwsze cztery lata życia to wyjątkowo intensywny czas rozwoju mózgu, zmysłów i umiejętności ruchowych. Dziecko poznaje świat przede wszystkim poprzez ruch, dotyk, dźwięki, obserwację i działanie. To właśnie dzięki codziennym doświadczeniom uczy się rozumieć swoje ciało, reagować na bodźce, nawiązywać relacje i stopniowo zdobywać samodzielność.

Czym jest rozwój sensomotoryczny?

To proces, w którym dziecko uczy się odbierać i przetwarzać informacje płynące ze zmysłów oraz wykorzystywać je podczas ruchu i codziennych aktywności. Sprawna współpraca układu nerwowego, zmysłów i ciała pomaga rozwijać równowagę, koordynację, planowanie ruchu, koncentrację i umiejętność regulowania emocji.

Dziecko, które może bezpiecznie doświadczać różnorodnego ruchu, wspinać się, pokonywać przeszkody, turlać, skakać i manipulować przedmiotami, zdobywa ważne doświadczenia wspierające jego dalszy rozwój.

Czy te sytuacje są Ci dobrze znane?

Poranki pełne napięcia, trudne wyjścia z domu, płacz i krzyk, a czasem awantura, której przyczyny trudno zrozumieć. Wielu rodziców małych dzieci doświadcza takich sytuacji i zastanawia się, dlaczego codzienne czynności potrafią być tak trudne.

Być może rozpoznasz w tych przykładach swoje dziecko:

• Wyjście z domu to prawdziwe wyzwanie. Ubieranie się, zakładanie skarpetek, butów czy kurtki kończy się protestem, płaczem albo ucieczką. Każda zmiana planu wywołuje napięcie.
• Wybuchy złości pojawiają się pozornie bez powodu. Banan został pokrojony w kółka zamiast w trójkąty, kubek jest nie ten, co zwykle, a zabawka leży w niewłaściwym miejscu. Reakcja dziecka wydaje się niewspółmierna do sytuacji.
• W domu jest głośno nawet podczas zwykłej zabawy. Dziecko piszczy, krzyczy, skacze, biega, rzuca się na poduszki lub nieustannie poszukuje intensywnych wrażeń ruchowych. Trudno mu się zatrzymać i przejść do spokojniejszej aktywności.
• Rozstanie w żłobku lub przedszkolu jest bardzo trudne. Dziecko kurczowo trzyma się rodzica, płacze, protestuje przed wyjściem albo po powrocie jest rozdrażnione i wyczerpane.
• Wieczorem zamiast zasypiania zaczyna się kolejna runda aktywności. Dziecko wygląda na zmęczone, ale biega, śmieje się, wygłupia, skacze po łóżku i sprawia wrażenie, jakby wcale nie chciało spać.
• Posiłki stają się źródłem konfliktów. Maluch akceptuje tylko kilka produktów, odrzuca jedzenie o określonej konsystencji, kolorze lub zapachu, nie chce próbować nowych potraw albo reaguje niechęcią na zabrudzone dłonie i buzię.
• Mycie głowy, czesanie, obcinanie włosów i paznokci wywołują silny protest. Dziecko płacze, wyrywa się, zasłania głowę lub nie pozwala dotknąć twarzy.
• Hałas i tłum są trudne do zniesienia. Zwykłe dźwięki odkurzacza, suszarki, głośna sala zabaw czy zatłoczony sklep powodują niepokój, złość lub potrzebę ucieczki.
• Dziecko nieustannie się rusza albo przeciwnie – unika ruchowych wyzwań. Jedne maluchy wspinają się wszędzie, skaczą, kręcą się i wpadają na przedmioty, inne boją się huśtania, wysokości, niestabilnego podłoża lub zabaw wymagających utrzymania równowagi.
• Trudno zakończyć jedną czynność i rozpocząć następną. Powrót z placu zabaw, odłożenie zabawki czy przejście do kąpieli może wywołać długotrwały płacz i silne emocje.

Co mogą oznaczać takie zachowania?

Za niektórymi trudnościami może stać zmęczenie, niedojrzałość emocjonalna, potrzeba bliskości, trudność z zaakceptowaniem zmian albo sposób, w jaki dziecko odbiera i przetwarza bodźce z otoczenia. Czasem kilka czynników nakłada się na siebie.

Dlatego zamiast pytać wyłącznie: „Dlaczego ono tak się zachowuje?”, warto również zastanowić się: „Co moje dziecko próbuje mi w ten sposób pokazać i czego teraz potrzebuje?”.

Właśnie dlatego tak ważna jest uważna obserwacja. To, jak dziecko reaguje na dotyk, dźwięki, ruch, nowe sytuacje i codzienne wyzwania, dostarcza cennych informacji o jego potrzebach. Nie pozwala samo w sobie postawić diagnozy, ale może wskazać, które obszary rozwoju warto wesprzeć.

Bo za trudnym zachowaniem nie zawsze kryje się nieposłuszeństwo. Czasem dziecko potrzebuje, żeby dorosły pomógł mu zrozumieć własne emocje, ciało i otaczający je świat.

Rozwój sensomotoryczny – fundament przyszłych umiejętności szkolnych

Rozwój sensomotoryczny to jeden z fundamentów, na których dziecko buduje kolejne umiejętności. Choć może się wydawać, że bieganie, skakanie, wspinanie czy zabawy z różnymi fakturami służą przede wszystkim rozładowaniu energii, w rzeczywistości dostarczają mózgowi niezwykle ważnych doświadczeń. Dzięki nim dziecko coraz lepiej poznaje swoje ciało, uczy się planować ruch, utrzymywać równowagę, koordynować działania i reagować na bodźce z otoczenia.

To, jak dziecko rozwija się poprzez ruch i zmysły w pierwszych latach życia, ma znaczenie dla jego późniejszego funkcjonowania w przedszkolu i szkole. Sprawność ruchowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, umiejętność skupiania uwagi, orientacja w przestrzeni oraz kontrola postawy wspierają wykonywanie wielu codziennych zadań – od ubierania się i posługiwania sztućcami po rysowanie, wycinanie, a w późniejszym czasie także pisanie.

Dziecko, które potrafi lepiej regulować poziom pobudzenia i koncentrować się na zadaniu, może łatwiej uczestniczyć w zajęciach, słuchać poleceń i podejmować nowe wyzwania. Nie oznacza to, że rozwój sensomotoryczny sam w sobie gwarantuje sukces szkolny, ale tworzy ważne podstawy, które mogą ułatwiać dalszą naukę.

Dlatego nie warto czekać, aż pojawią się trudności w przedszkolu lub szkole. Pierwsze lata życia to doskonały czas, by wspierać rozwój dziecka, wzmacniać jego samodzielność i pomagać mu budować pewność siebie.

Inwestując w rozwój dziecka dziś, wspieramy jego gotowość do podejmowania wyzwań jutra.

Co dają zajęcia „Brykające Sensorki”?

Podczas zajęć dzieci rozwijają sprawność ruchową, równowagę, koordynację i planowanie ruchu. Różnorodne aktywności wspierają przetwarzanie bodźców sensorycznych, koncentrację, samodzielność oraz współpracę z innymi dziećmi. Mała grupa i obecność doświadczonych terapeutów pozwalają dostosowywać zabawy do możliwości uczestników i uważnie obserwować ich reakcje.

Obserwacja dziecka jest niezwykle ważnym źródłem informacji.

Ważnym elementem zajęć „Brykające Sensorki” będzie uważna obserwacja każdego dziecka podczas swobodnej zabawy i proponowanych aktywności ruchowych. Jako terapeuta od małych dzieci zwracam uwagę nie tylko na to, co dziecko potrafi, ale również na to, jak reaguje na ruch, dotyk, dźwięki, nowe wyzwania i kontakt z innymi dziećmi.

Podczas zajęć będziemy obserwować, które aktywności sprawiają dziecku radość, a których unika. Sprawdzimy, jak radzi sobie z równowagą, koordynacją i planowaniem ruchu. Zwrócimy też uwagę na sytuacje, w których potrzebuje większego wsparcia. To cenne wskazówki pomogą lepiej zrozumieć jego indywidualne potrzeby.

Świadomy rodzic, który rozumie zachowanie swojego dziecka, może skuteczniej wspierać jego rozwój również w domu. Dlatego obserwacja nie służy porównywaniu dzieci ani pochopnemu stawianiu diagnoz, lecz poznaniu ich mocnych stron i obszarów, które warto wspierać.

Każde dziecko rozwija się we własnym tempie. Naszym zadaniem jest stworzyć mu bezpieczne warunki do odkrywania możliwości, zdobywania nowych doświadczeń i budowania pewności siebie.

Zapraszamy dzieci w wieku 3–4 lat do Centrum Terapii i Rozwoju Sensorek w Płocku!

Zapisy: 514 455 064
www.wswiecieterapii.pl